Historia Torebki

W dzisiejszych czasach każda kobieta posiada co najmniej jedną torebkę. Jednak nie zawsze tak było. W Średniowieczu używano niewielkiej sakiewki zwanej jałmużniczką, która była przywieszana u pasa damy lub rycerza. Wykonana z cennych tkanin i zdobiona wyszukanym haftem, była symbolem wysokiej pozycji i bogactwa. Przede wszystkim jednak miała być świadectwem hojności właściciela.Począwszy od XV wieku sakiewka została zastąpiona przez kieszeń wszytą w niewieścią suknię, w której kobiety nosiły osobiste przedmioty, takie jak chusteczki czy puder. Bezpośrednia poprzedniczka damskiej torebki narodziła się na początku XVIII wieku, kiedy to moda uległa radykalnym przemianom i rozwinęło się pojęcie dodatków. Szerokie suknie zastąpiono wtedy bardziej dopasowanymi, a to sprawiło, że stało się konieczne znalezienie nowych sposobów na noszenie kobiecych drobiazgów. Pompadurka miała postać noszonego w ręku, bogato zdobionego, jedwabnego woreczka ściąganego sznureczkiem. Pierwsze sceny „Buddenbrooków” Tomasza Manna jeszcze wspominają o niej jako o elemencie mody noszonej przez kobiety pochodzące z klasy wyższej. Obecnie niekiedy stanowi ona część stroju panny młodej. Wraz z pojawieniem się pompadurki, projektanci odkryli nowy, a zarazem niewinny aspekt mody. Po niej nastała, w wieku XIX, nadal noszona w ręce torebka gobelinowa, wykonana z pięknie zdobionych, ciężkich i ciemnych materiałów. Tego typu torebki były dopasowane do konkretnych strojów, w związku z czym kobiety zwykle posiadały kilka torebek – a nawet setki – na różne okazje. Ich zawartość stała się mniej użyteczna, a bardziej „luksusowa”, a czasopisma na temat mody rozpisywały się o właściwym sposobie ich noszenia. Początki współczesnej torebki to lata trzydzieste XX wieku. Francuscy projektanci zaczęli wtedy skupiać się na tym dodatku, a firmy takie jak Hermès czy Louis Vuitton stały się liderami w produkcji nowych wzorów i stylów torebek na ramię. W ciągu kilku lat ta rynkowa nisza zapełniła się takimi markami jak Prada, Gucci, Fendi, Burberry, Joop oraz innymi producentami tworzącymi torebki z egzotycznych tworzyw, takich jak skóra węża czy krokodyla. Od wejścia w życie Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem w 1975 roku, produkcja wyrobów ze skóry węża i krokodyla jest zakazana, a ceny torebek z takiej skóry wyprodukowanych przed podpisaniem tego traktatu wzrosły do setek tysięcy dolarów. Konwencja waszyngtońska stała się jednak bodźcem do wynalezienia nowych metod tłoczenia, tworzących efekt krokodylej skóry na przykład na skórze krowiej. W latach dziewięćdziesiątych XX wieku powstała torebka dla mężczyzn. Początkowo przeznaczona głównie dla playboyów i dandysów, w późniejszym okresie przeszła przemianę, by stać się czysto praktycznym wyrobem pozbawionym jakichkolwiek ozdób, którego jedynym przeznaczeniem było noszenie przedmiotów należących do właściciela. Koniec XX wieku przyniósł nową falę zainteresowania modą męską, która sprawiła, że również torebki dla mężczyzn pojawiają się w różnych kształtach, rozmiarach i kolorach. W XXI wieku noszenie torebki nie jest już wyłącznym przywilejem kobiet.